Christel en haar gevecht met eten: deel 2

daisieskitchen.com, christel's gevecht met eten, food, foodie, verhaal, afvallen, annorexia, anorexia nervosa, dwangneurose, voeding, controle, eetstoornis, voedinginname, gevecht, vechten, kracht, sterk, winnaar, gewicht, lijnen,

Vorige week las je het eerste deel van Christel’s verhaal, haar gevecht met eten. Vandaag deel 2. Ze vertelt hoe ze steeds meer controle ging uitvoeren op haar voedingsinname en sporten en hoe dit fysiek een aanslag pleegde.

Op een gegeven moment kon ik niet meer. Niet meer sporten. Niet meer naar school. Ik lag eigenlijk alleen nog maar in bed en keek tv. Mijn leven was geen leven meer. Ik was afgesloten van de buitenwereld en had niet meer door wat er buiten mijn slaapkamer gebeurde. Mijn dag begon en eindigde niet. Ik moest van mezelf wachten tot mocht eten. Eerst wachtte ik tot 12 uur maar ik stelde steeds hogere en andere eisen. 12.00 uur werd het al snel 13.00 voor dat ik het eerste op die dag at. Als ik dan iets mocht, dan had ik allemaal eetregels. Ik mocht bijvoorbeeld alleen op de volle minuten iets eten dus om 13.00 of 13.05 of 13.10 maar niet op 13.08. Zo kwamen er steeds meer regeltjes bij. Als ik dan eindelijk iets at, dan moest precies afgewogen worden. At ik bijvoorbeeld magere yoghurt dan nam ik dat alleen van een bepaald merk omdat ik wist dat daar de minste calorieën in zaten. En ik at dan precies 200 ml. Was het dan per ongeluk 201 ml dan schepte ik het terug. Zo had ik allemaal rituelen en strikte regels waar ik absoluut niet van mocht afwijken. Ook telde ik alle calorieën in een app en dat deed ik heel precies. En elke dag werd de maximale calorieën inname die ik mezelf toestemde iets minder.

Het enige contact dat ik in die tijd had was als ik koffie beneden ging maken mijn vader, was met mijn toenmalige vriend en met mijn moeder die ook langs kwam al was dat lastig in mijn vader z’n huis. Soms kwamen ze alleen wat boodschappen brengen die ik zelf had opgegeven. Maar de meeste boodschappen bestelde ik op een sportsite omdat ze daar producten hadden met minder tot geen calorieën of geen suiker. Daar heb ik toen der tijd grote deels mijn geld aan uit gegeven. Ik wist wel dat er iets moest gebeuren. Ik lag eigenlijk gewoon dood te gaan. Ik leek soms wel een baby of peuter, want door ondergewicht gaan bepaalde emoties uit en begin je dingen die kinderen leuk vinden ook weer leuker te vinden. Ik had me al eerder aangemeld bij een organisatie maar daar konden ze mij niet helpen en ze stuurde me al vrij snel door naar Novarum in Amsterdam. Daar werd ik gediagnostiseerd met Anorexia Nervosa en dwangneurose. Dwangneurose gaat vaak samen met een ondergewicht. Helaas duurde het behoorlijk lang voor ik echt de juiste hulp vond. Ik ging alleen maar achteruit. Soms kwam ik bij de huisarts met mijn moeder omdat ze zich veel zorgen maakte. Ze spraken dan over een noodopname op de Paaz. Maar na een tijdje hoorde ik meer over Novarum. Daar kreeg ik eerst poli afspraken, maar al snel mocht ik er heen voor een langdurige behandeling en werd dus opgenomen. Dit was in eerste instantie voor 20 weken en dan 5 dagen/nachten per week. De week voor ik daarheen ging heb ik een punt achter mijn relatie gezet. Ik zag in dat deze man niet de juiste voor mij was en er niet voor mij kon zijn nu ik hem nodig had.

Ik begon bij Novarum met afspraken eind 2014 en in januari 2015 werd ik opgenomen. Daar knapte ik wel een beetje op, de voeding werd opgebouwd en ik voelde me daardoor wat fitter. Alleen het aankomen lukte niet goed. Ik werd daar wekelijks gewogen, maar er gebeurde weinig. Ik wist wel waardoor dat kwam. Ik loog heel veel over het eten, ik zei dat ik mijn menu volgde maar nam vaak minder of ik sloeg dingen over. Ook wandelde ik heel erg veel, veel meer dan gezond voor iemand is in mijn omstandigheden. De weekenden ging ik naar huis. Na 7 weken hebben we besloten dat ze me bij Novarum niet van mijn eetstoornis konden afhelpen en omdat je je pas mag aanmelden bij een nieuwe instantie als je stopt bij waar je zit, ben ik in die week naar huis gegaan. Ik woonde bij mijn moeder, want bij mijn vader zou een ramp worden in mijn situatie. Intussen wachtte ik tot ik wat hoorde van de nieuwe instantie Rintveld. Bij Novarum bleef ik op de poli als overbrugging. Ik was altijd bij mijn moeder, ging overal heen waar zij heen ging. Mijn eten ging in die tijd heel snel achteruit. Ik viel nog veel meer af en ik kreeg steeds meer eetregels. Als ik gefrustreerd was kreeg ik paniekaanvallen en ik reageerde dit af op het eten of ik deed mezelf pijn. Wandelen bleef ik heel veel doen om het eten wat ik binnenkreeg te compenseren. De huisarts zag ik vaak, omdat het zo slecht ging met mijn gezondheid en ik inmiddels van 90 kilo naar 40 kilo was gegaan. Mijn haar viel extreem uit en ik had veel last van mijn botten.

Bij Rintveld weigerde ze eerst een opname, mijn situatie was niet ernstig genoeg en ik moest het maar doen met poli afspraken. Na een aantal afspraken zagen ze hoe snel ik achteruit ging en werd direct opgenomen. Deze opname was eerst de hele week en daarna mocht je in het weekend een half dagje naar huis. Dat werd steeds verder afgebouwd zodat je uiteindelijk 5 nachten/dagen per week in de kliniek was en de weekenden thuis. Bij Rintveld werd ik er op gewezen hoe ernstig ik er aan toe was. Ik sliep op een speciaal decubitus matras en ook had ik een speciaal kussen om op te zitten zodat ik mijn botten minder zou belasten. Ik kreeg de eerste week ook dagelijks 2 injecties in mijn spier om bepaalde vitaminen aan te vullen, want dit zou niet lukken met vitaminetabletjes. Ik mocht weinig lopen en eigenlijk niets doen. Dit frustreerde me enorm, want ik wilde wel wat doen om zoveel mogelijk kunnen verbranden.

De eerste week werd ik dagelijks gewogen. Je voedingslijst ging omhoog als je was afgevallen, stabiel was gebleven of minder dan 500 gram in een week was aangekomen. De eerste week werd daar zorgvuldiger naar gekeken omdat het kon zijn dat je organen de voeding niet aankonden door het langdurige uithongeren. Ik viel in de eerste week af. De organen waarmee je lichaam verbrand en het eten verwerkt functioneerden bij mij dus nog wel. Wel hoorde ik dat mijn hart en lever aangetast waren.

Wekenlang heb ik bij Rintveld gezeten en hoge voedingslijsten gevolgd. Eerst probeerde ik alles om het aankomen tegen te gaan. Ik laxeerde met verstopte laxeertabletjes en ik jogde als ik naar buiten kon glippen. De grond dreunde en viel ik bijna flauw maar stoppen en opgeven, nee dat was geen optie. Na een tijdje merkte ik dat het weinig zin had, want als ik niet genoeg was aangekomen ging mijn lijst omhoog zodat ik wel zou aankomen. Dus als het invloed zou hebben dat ik jogde of laxeerde dan zou ik meer moeten gaan eten. Dus ik stopte beetje bij beetje met die hevige compenseer acties, wel bleef ik kleine regels houden zoals het kleinste stukje fruit pakken of het kleinste sneetje brood etc. In de weekenden lukte het mij niet om het volledige menu thuis te eten, waardoor het aankomen alsnog erg traag ging. Begin augustus ging ik binnen de kliniek naar een andere unit waar ik wat minder uitgedaagd werd en ik wat meer rust had in mijn hoofd. Ik zat weer meer tijd in de kliniek en minder thuis omdat het juist thuis zo slecht ging.

Dit was deel 2 van 3 van Christel’s verhaal, haar dagelijkse gevecht met eten. Volgende week lees je deel 3. Herken je jezelf of iemand uit je omgeving in haar verhaal? Schakel dan professionele hulp in via je huisarts. Blijf er niet mee lopen, ook al twijfel je. Persoonlijk ben ik heel trots op Christel dat ze zo openlijk haar verhaal wil en durft te vertellen. Ze is nog niet waar ze zijn moet mentaal, maar fysiek is ze in elk geval op gezond gewicht. – Daisy

Lees hier:
Christel en haar gevecht met eten: deel 1

 

Advertenties

Een gedachte over “Christel en haar gevecht met eten: deel 2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s